Obed de duduk termenung di kursi teras. Macam ada yang menganggu de punya pikiran.
Filemon : “Obed... ko di rumah saja kah??”
Obed : “Iyo kawan...!”
Filemon : “Ko tra pergi ke rumah Mince, ko punya teman cewek itu kah??”
Obed : “Tra ada kawan...?”
Filemon : “Bah kenapa, kemarin ko ini macam semangat kalau mau ketemu Mince?”
Obed : “Iyo kawan... Sa punya cinta ditolak Mince, mungkin Mince tahu sa ini orang miskin tra punya uang...”
Filemon : “Adouwww... terlalu sekali, Mince bikin sa pu teman sakit hati!!”
Obed : “Tra pa pa kawan...!”
Filemon : “Iyo kawan... tapi ko ini hebat... diputus cinta, tra pakai nangis...!”
Obed : “Iyo kawan... soalnya sa ini laki-laki pelupa... jadi tra bisa nangis”
Filemon : “Ko maksud bagaimana kah??”
Obed : “Sa ini sebenarnya mau nangis... tapi sa lupa de punya lirik.. apalagi de punya nada..”
Filemon : “Adouww...ko ini mau nangis kah.. atau mau konser? sampai butuh lirik dan nada tangisan!!!” (tri)
Editor : Agung Trihandono